تحقیق حاضر به منظور بررسی و مقایسه تأثیر کودهاي زیستی ورمی کمپوست و کود میکوریزي بر رشد و عملکرد و همچنین شاخصهاي بیوشیمیایی گندم در شرایط گلخانهاي انجام شد. فاکتورهاي مورد بررسی در این تحقیق عبارتند از سه سطح آبیاري، مصرف ورمی کمپوست )صفر، سه و شش درصد( و مصرف و عدم مصرف قارچ میکوریزي بود. نتایج این تحقیق تاثیر مثبت و معنی دار ورمی کمپوست و تلقیح میکوریزي در افزایش شاخص هاي رشدي گیاه گندم در شرایط تنش خشکی را نشان داد. همچنین، بر اساس نتایج بیشترین مقدار عملکرد دانه نیز به مقدار 4/22تن در هکتار در تیمار سطح صفر تنش خشکی و مصرف قارچ میکوریزي و شش درصد ورمیکمپوست به دست آمد و کمترین مقدار نیز به مقدار 2/89تن در هکتار در تیمار عدم مصرف قارچ میکوریزي و ورمیکمپوست و سطح تنش خشکی شدید به دست آمد. در این تحقیق نتایج نشان داد که ورمی کمپوست و همچنین تلقیح میکوریزي باعث افزایش میزان پرولین در گیاه و درنتیجه افزایش مقاومت به گیاه در شرایط خشکی گردید که نتیجه آن در عملکرد گیاه و اجزاي عملکردي گیاه مشهود بود. کودهاي آلی به دلیل اثرات بلندمدتی که بر بهبود ویژگیهاي خاك، تأمین عناصر غذایی کممصرف و پرمصرف و حفظ ویژگیهاي بیولوژي خاك دارند میتواند از لحاظ اقتصادي قابل توجیه باشد و هزینه تهیه و استفاده از این کودها را جبران و بنابراین استفاده متوالی و بهینه از زمینهاي کشاورزي را ممکن سازد. کلمات کلیدي: میکوریزا، تنش خشکی، تنظیم رشد گیاه، عناصر غذایی، کشاورزي پایدار

ادامه مطلب...
مرورگر شما بسیار قدیمی است!
جهت مشاهده این وب سایت به صورت صحیح، بروزرسانی مرورگرتان ضروری خواهد بود. بروزرسانی مرورگر
×